رئيس کل بیمه مرکزی:
شرکت*های بیمه نباید فقط به دنبال خالی کردن جیب مردم باشند
رئیس کل بیمه مرکزی تاکید کرد شرکت*های بیمه نباید فقط به دنبال خالی کردن جیب مردم باشند.

محمد ابراهیم*امین در جمع کارکنان اداره کل قبولی از خارج و کارت سبز به انتقاد از رفتار برخی شرکت*های بیمه پرداخت و گفت: برای اینکه مردم ایران از این موهبت که اسم آن بیمه است برخوردار باشند؛ آیا فقط باید بیمه*نامه بخرند و جیب آنها را خالی کنیم؟ خیر! باید به آنها اطمینان خاطر دهیم که ما به بیمه*نامه*ای که به شما می*فروشیم، به مفاد آن پایبندیم، اگر برای شما مشکلی پیش آمد، به سرعت رسیدگی و خسارت را پرداخت می*کنیم. آیا وضعیت فعلی صنعت بیمه این است؟ خودمان را درگیر قبولی از خارج و داخل کنیم اما وقتی مردم ناراضی*اند، ارزشی ندارد. آنقدر از راننده*های ایرانی که در کشورهای دیگر دچار مشکل شده*اند و کسی به آنها رسیدگی نکرده شکایات هست که اینها را باید ببینیم و برای اینها باید پروتکل، تفاهم*نامه و توافق*نامه بنویسیم.
رئيس کل بیمه مرکزی افزود: کار ما باید این باشد که راننده ایرانی که از مرز خارج می*شود اطمینان صددرصد داشته باشد که هر حادثه*ای که برایش پیش بیاید تحت پوشش است؛ در سطوح بالاتر؛ گردشگر ایرانی، تبعه ایرانی، خیالش راحت باشد که در هر کجای دنیا دچار حوادث رانندگی شد پشتوانه*ای دارد. این هدف است. بقیه حرف است. هزار تا از این پروتکل*ها بنویسید اما اگر راننده ایرانی بی*پناه باشد، تبعه ایرانی در سرزمین*های دیگر بی*پناه باشد؛ راننده ترک و بلغار هم در کشور ما بی*پناه باشد اینها هیچکدام ارزش ندارد! اصل بحث اینهاست و همه نگاه ما باید به سمت این باشد که چگونه به آنها کمک کنیم.
وی افزود: بحث قبولی از خارج هم بحث کارشناسی است. زمانی در این مملکت به کرار دیده*ایم که عده*ای روابطی را با کشورهای خارجی داشتند و گوشه*ای از ریسک بدشان را که نمی*توانستند جای دیگرPlace کنند با واسطه*گری در بازار ایران Place می*کردند؛ ضریب خسارت هم بسیار زیاد بود. کارخانه رنگ در ابوظبی 10 درصد ریسک را می*پذیرفتند و بعد از یک ماه 6 میلیون دلار خسارت سریع با ایمیل می*دادند و پرداخت می*کردند و کسی هم نبود که بپرسد اصل قضیه چه بوده است؟ گزارش ارزیابی این کارخانه رنگ کجاست؟ چرا پذیرفته*اید؟ حق بیمه*اش چقدر بوده است؟ هیچ حساب و کتابی در کار نبود و همه در لفافه و پنهانی انجام می*شد. اینها باید برچیده و جمع شوند؛ اینکه در بحث قبولی از خارج، بیمه مرکزی و شرکت*های بیمه*ای براساس روابط و دلال*بازی بخواهند برای کسان دیگری منافع و رانت درست کنند، باید برچیده شود و جایش را به کارشناسی بدهد.
امین همچنین به فواید تحریم ایران اشاره کرد و گفت: تحریم*ها این فرصت را برای کشور فراهم کرد که همه این بیمه*گذاران که بازار خارج روی آنها بسته شده بود، ناچار شدند پوشش*های خود را از داخل تامین کنند، وقتی این اتفاق افتاد بیمه*گران ایرانی هم ناچار به ارائه خدمات کارشناسی شدند. بنابراین در عرصه عمل، در ارزیابی ریسک، در صدور بیمه*نامه، در ارزیابی و پرداخت خسارت و نرخ و شرایط ناچار شدند کارشناسان بیمه*ای شرکت*های مختلف ورود کنند، درگیر شوند و تجزیه و تحلیل کنند؛ با بیمه*گذاران و بیمه*گران چانه بزنند تا بالاخره یک انباشت تجربه و دانش و سرمایه به وجود بیاید، این سرمایه کارشناسی و این انباشت دانش کارشناسی به اینجا رسید که بالاخره همه بیمه*نامه*های مورد نیاز کشور توسط شرکت*های بیمه داخلی صادر شود. به محض این که تحریم*ها برداشته شود دوباره همان بیمه*گذاران به خارج روی می*آورند، چرا؟ به دلیل اینکه نفتکش و کشتیرانی خدماتی که p&i لندن به آنها می*دهد با این خدماتی که p&i کیش می*دهد یا اعتباری که بیمه قشم می*دهد و بیمه*نامه*هایی را که صادر می*کنند همه این*ها در بازارهای خوب بیمه*ای اعتبار آنچنانی ندارند، در نتیجه بهانه* خوبی دارند تا دوباره راه بیفتند به سمت بازار خارج!